WŁÓKNA KARBONIZOWANE, włókna zwęglane, włókna otrzymywane w wyniku pirolizy włókien chem.; rozróżnia się 2 rodzaje włókien karbonizowanych włókna węglowe, zawierające 90 96% węgla pierwiastkowego, o nie w pełni zorientowanej strukturze kryształów, i włókna grafitowe, o zawartości powyżej 96% (często bliskiej 99%) węgla i krystal., zorientowanej strukturze; włókna grafitowe powstają z włókien węglowych podczas ich ogrzewania w temp. powyżej 2500C; włókna karbonizowane otrzymuje się przez ogrzewanie w powietrzu, a następnie w atmosferze beztlenowej różnego rodzaju włókien chem., gł. ciągłych włókien wiskozowych lub poliakrylonitrylowych, rzadziej z asfaltu, paków i smół. Włókna karbonizowane odznaczają się dużą odpornością cieplną i chem., dobrymi właściwościami mech. (szczególnie ważny jest ich duży moduł sprężystości, który w przypadku włókien grafitowych osiąga wartość 7 1011 N/m2), dobrą przewodnością elektr. i cieplną; włókna karbonizowane są wykorzystywane przede wszystkim do otrzymywania tworzyw kompozytowych (kompozyt) o dużej wytrzymałości i sztywności, dużej odporności chem. i cieplnej, które są stosowane w przemyśle, m.in. lotn., rakietowym, budowy turbin, zbiorników ciśnieniowych, a także do wyrobu niepalnych, termoodpornych tkanin, nośników katalizatorów i in. Włókna karbonizowane są znane pod różnymi nazwami firmowymi, np.: grafil, thermolon, modmor, thornel.
 

 Curie Maków - Psychologia - drewniane domy