WOSKI NATURALNE, różnorodne związki org. stanowiące mieszaniny gł. estrów monohydroksylowych wyższych alkoholi alifatycznych z wyższymi kwasami tłuszczowymi, a także alkoholi i kwasów tłuszczowych oraz węglowodorów; są substancjami stałymi, pod wpływem ogrzewania przechodzą w stan plast., a następnie w ciecz o małej lepkości; nierozp. w wodzie, rozp. w wielu rozpuszczalnikach org., odporne na działanie czynników chem., trudno ulegają hydrolizie. Woski zwierzęce są wytwarzane w gruczołach łojowych skóry ptaków i ssaków (nadają piórom i sierści miękkość, chronią przed zwilżaniem, np. lanolina); są wydzielane przez gruczoły odwłokowe pszczół robotnic (wosk pszczeli), a także wytwarzane przez kaszalota (olbrot). Woski roślinne występujące w kutykuli roślin, chronią liście i owoce przed nadmierną transpiracją i procesami gnilnymi, towarzyszą też suberynie i kutynie; duże znaczenie ma wosk karnauba z liści kopernicji (woskowca). Do najważniejszych wosków mineralnych należą: wosk ziemny (ozokeryt) oraz tzw. wosk montanowy, otrzymywany w wyniku ekstrakcji niektórych rodzajów węgli brun., łupków bitumicznych i torfów; woski miner. są stosowane do wyrobu past do obuwia i podłóg, szminek, kremów, kalki, materiałów elektroizolacyjnych, lakierów itp. oraz do wyrobu wosków syntetycznych.
 

 Noclegi Kraków - meble biurowe warszawa sklep. - Angielski Legnica